مهرداد ,موسیقی ,مستند ,خیابانی ,فیلم ,گوید ,موسیقی خیابانی ,مهرداد مهدی ,برای تهران ,والسی برای

منبع : سایت نقدسینما

https://moviereviewmag.com/4408



چیرگی موسیقی بر تصویر


یادم است چند ماه پیش که با دو تن از دوستان ، فروشنده ی اصغر فرهادی را دیدیم به محض خروج از سالن به همراهان گفتم برویم دنبال یک آهنگ خاص از فیلم که توجه ام را جلب کرده بود ، چند ماه گذشت و اتفاقی در یکی از شبکه های اجتماعی ویدیویی را دیدم ، "مهرداد مهدی" و همان آهنگ آشنای فروشنده. این ماجرا گذشت تا روزی که فهمیدم از مهرداد مهدی مستندی با موضوع موسیقی خیابانی به نام "والسی برای تهران" ساخته شده و قرار است در جشنواره سینما حقیقت به نمایش دربیاید و به این ترتیب این فیلم وارد لیست مستندهایی شد که حتما باید در جشنواره ببینم.

مستند با صحنه درگیری کلامی مهرداد با مامور شهرداری شروع می شود و چهره ای جسور و لجباز از مهرداد را می بینیم ، جسارتی که در ادامه و در شرایط مختلف همراه اوست. خودش می گوید نتوانستم دی وی دی فروشی را ادامه دهم پول کم داشتیم و به موسیقی خیابانی روی آوردم و آکاردئون که نزدیک ترین ساز به ساز خودم پیانو بود را انتخاب کردم. نمای ابتدایی مستند خوب انتخاب شده و بیننده را خیلی سریع با ماجرا درگیر می کند اما به طور کلی مستند در نماهای معرفی مشکل دارد ، حالا این معرفی برای دوستان نوازنده باشد یا مکانی جدید در خیابان که قرار است یک شب آنجا اجرا کنند یا حتی مراسم رونمایی آلبوم مهرداد. مستند تکلیف خودش را نمی داند که پرتره ای برای مهرداد است یا یک کار اجتماعی درباره ی موسیقی خیابانی و اگر این مرزبندی را از ابتدا برای خودش انجام می داد هم کار سازنده ساده تر میشد هم قصه سیر مشخصی پیدا می کرد ، فیلم اگر داستانی جزیی و دقیق تر می داشت خیلی مشکلاتش از بین می رفت. چندماه پیش یکی از دوستانم ایده ی برگزاری فستیوالی ویژه ی موسیقی خیابانی را مطرح کرده بود و بدین ترتیب دیدن روند کار و مشکلاتی که بر سر راه است بر پرده ی سینما برایم جذاب بود اما سایر تماشاگران این موضوع برایشان اهمیت چندانی نداشت و هنگامی که قرار است بیشتر زمان یک فیلم به چنین مسئله ای بپردازد باید ابتدا آن را برای مخاطب خود تبدیل به دغدغه کند تا بیننده با سوژه همراه شود و غم و شادی او را حس کند. اشکال دیگری که گریبان گیر نه تنها این مستند بلکه بسیاری از مستندهای این روزهای کشور است این که غالب هیجان و جذابیت مستندها در قسمت هایی است که نوشته ای بر صفحه سیاه حک می شود و از یک رویداد خاص می گوید ، این زبان سینما نیست و ادبیات است ، یک فیلم سینمایی باید با تصاویر اصل حرفش را بزند نه با نوشته ، نریشن یا موسیقی. اما نکته ی مثبتی که در این اثر دیده میشد زاویه دید درست سازنده بود که از بالا به قضیه نگاه نکرده بود تا احیانا ترحم ما را برانگیزد ، ترحم برانگیزی ای که متاسفانه به تازگی بسیار مد شده و منشا آن یک روشنفکرزدگی بدون پشتوانه فکری است که آن هم از زیست آن افراد سرچشمه می گیرد و پرداخت جزیی تر به آن مقاله ای دیگر می طلبد.

اما مضمون مستند که بر "خیابان" و اجرای یک هنرمند حتما در آن تاکید دارد و البته همین جا اشاره کنیم به دقت نظر سازنده که مستندش را در زادگاه موضوع آن یعنی همان خیابان ساخته و بیشتر نماها آنجا می گذرد، موسیقی خیابانی از اواسط قرن نوزدهم و در انگلستان آغاز شد و رفته رفته در نقاط مختلف دنیا و به شکل های گوناگون وارد فرهنگ آنجا شد، چیزی که مسلم است و با این وجود در ایران به درستی جا نیفتاده تفاوت آن با تکدی گری است که اتفاقا یکی از مزایای مستندهای این چنینی همین تغییر طرز تفکر عامه ی مردم می تواند باشد به شرطی که مسئله درست تبیین شود و البته کار در بطن جامعه دیده شود. در جایی از کار مهرداد می گوید موسیقی خیابانی چقدر می تواند پیش برنده اجتماع باشد ؟ سوال مهمی که فقط به آن اشاره می شود و بی پاسخ رها می شود حال آنکه این سوال آغازگر بحث جامعه شناسی جدی ای است که تقریبا هیچ گاه به آن پرداخته نشده ، در انتهای مستند که مهرداد آلبومش را راهی بازار می کند و دیگر در خیابان نمی نوازد جملات قابل تاملی را می گوید ، "دلم واسه اون روزا تنگ میشه ، واسه وقتایی که مردم انگیزه می دادند... ، الان وقتی مردم موسیقیم رو گوش میدن من اونجا نیستم" که همه ی اینها اشاره ای به همان رابطه ی نزدیک موسیقی خیابانی با مردم است که واقعا لازم است در فرصتی جداگانه و توسط اساتید این حوزه بررسی شود.

در مجموع من و همراهانم با توجه به ویدیوهایی که پیش تر از مهرداد مهدی دیده بودیم و اندک شناختی که از سوژه داشتیم انتظار مستندی خاص تر داشتیم ، با این حال جا دارد خسته نباشیدی به گروه سازنده بگوییم که تلاش زیادی برای ساختن این کار انجام دادند.

 

پارسا زهره ای 16 آذر 95

منبع اصلی مطلب : دیدن
برچسب ها : مهرداد ,موسیقی ,مستند ,خیابانی ,فیلم ,گوید ,موسیقی خیابانی ,مهرداد مهدی ,برای تهران ,والسی برای
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سبد بلاگ : نقد مستند والسی برای تهران